Będkowice

50°10'05"N 19°45'08"E (50.168193, 19.752336)
414 m n. p. m.
Będkowice, wieś w gminie Wielka Wieś, położona w atrakcyjnym turystycznie miejscu, pomiędzy Doliną Będkowską i Doliną Kobylańską, jest znakomitym punktem wypadowym do ich zwiedzania oraz dobrym punktem wypadowym dla wspinaczy skałkowych. Cały teren wsi wchodzi w skład Parku Krajobrazowego Dolinki Krakowskie, obejmującego, oprócz wymienionych dolin, piękne krajobrazowo wąwozy i doliny z licznymi skałami wapiennymi, jaskiniami, źródłami krasowymi i zabytkami kultury materialnej, do których prowadzą szlaki turystyki pieszej i rowerowej, przebiegające przez miejscowość. W granicach dzisiejszej wsi stwierdzono ślady osadnictwa z epoki neolitu i z wczesnego średniowiecza.
Po raz pierwszy Będkowice odnotowane zostały w 1329 r. przy lokacji wsi Hutnica (dzisiejsze Szklary), która wydzieliła się z jej obszaru. Poszczególne części wielodrożnicowej wsi należały do ubogiej szlachty zagrodowej – różnych właścicieli, którzy często się zmieniali oraz stale prowadzili ze sobą spory i procesy o miedze, spadki, lasy itp. W XV w. z Będkowic wyodrębniła się w osobną jednostkę osadniczą wieś Łazy, później Kawiory. W pierwszej połowie XVI w. obszar Będkowic podzielony był pomiędzy 38 właścicieli. Na początku XVIII w. Będkowice były własnością Wesslów. Ich córka Maria Józefa (około 1685–1761) poślubiając w 1708 r. królewicza Konstantego (1680-1726), syna Jana III Sobieskiego, otrzymała wieś jako część posagu Wtedy wieś weszła w skład dóbr królewskich. Kolejnymi właścicielami wsi byli Bzowscy herbu Ostoja. W południowo wschodniej części wsi znajduje się kopiec – mogiła Bzowskich zwieńczony krzyżem, pod którym pochowani zostali i upamiętnieni tablicą nagrobną: Hiacynt Janota-Bzowski (1750–1808), burgrabia krakowski, marszałek Koła Szlacheckiego Stanu Rycerskiego, kawaler Orderu Św. Stanisława oraz Kazimierz Janota-Bzowski (1792–1862), adiutant księcia Józef Poniatowskiego, uczestnik bitwy pod Lipskiem. W okresie rozbiorów Polski Będkowice znalazły się w zaborze rosyjskim i leżały tuż przy granicy z zaborem austriackim. Granica między zaborami, której strzegła nieistniejąca już dziś strażnica rosyjska, przebiegała w Dolinie Będkowskiej. Wieś należała również do rodziny Czartoryskich, którzy w latach 1935–1938 ufundowali murowaną kaplicę. Zabudowania dworskie przetrwały w Będkowicach do początku XX w., później były sukcesywnie rozbierane. Na ich parceli wybudowany został m.in. kościół filialny parafii Biały Kościół. W 1956 r. Będkowice wydzieliły się z macierzystej parafii, stając się rektoratem pw. Najświętszej Marii Panny Królowej. Parafia jest jedną z nielicznych w archidiecezji krakowskiej, w której posługują do mszy świętej ministrantki. Od 2004 r. we wsi działa Stowarzyszenie Przyjaciół Ziemi Będkowickiej „Sokolica”, które prowadzi działalność oświatową.

Miesto sa nachádza na chodníkoch

Stiahnuť aplikáciu

Nasza witryna wykorzystuje pliki cookies, m.in. w celach statystycznych. Jeżeli nie chcesz, by były one zapisywane na Twoim dysku zmień ustawienia swojej przeglądarki.
Więcej na ten temat...