Rezerwat Barnowiec

49°29'00"N 20°46'14"E (49.483402, 20.770805)
1037 m n. p. m.
Na wschodnim stoku Sokołowskiej Góry (1028 m n.p.m.), pomiędzy grzbietowym szlakiem żółtym, źródłowym ciekiem Czaczowca i odcinkiem stokowej drogi znajduje się rezerwat przyrody Barnowiec. Jest to rezerwat leśny chroniący drzewostan bukowy puszczy karpackiej na skalistym, osuwiskowym stoku. Jest najstarszym rezerwatem przyrody w Beskidzie Sądeckim. Potrzebę ochrony tego terenu doceniał ówczesny właściciel tych terenów – hrabia Adam Stadnicki i już w 1906 r. rozpoczął działania ochronne, a w 1924 r. utworzył rezerwat ścisły. Rezerwat Adama Stadnickiego miał 70 ha powierzchni. Dzięki temu zachowały się tu stare okazy drzew. Obecnie ich wiek szacuje się na 100–200 lat, a niektórych okazów nawet 300 lat. Po II wojnie światowej, gdy ten kompleks leśny stał się własnością Lasów Państwowych, nie od razu został ponownie objęty ochroną. Dopiero w 1957 r. status rezerwatu został potwierdzony zarządzeniem Ministra Leśnictwa i Przemysłu Drzewnego. Początkowo (w 1957 r.) rezerwat miał powierzchnię tylko 2,26 ha, w 1983 r. został rozszerzony do 21,61 ha, a później (w 2003 r.) został powiększony do 44,57 ha.
W rezerwacie dominuje buczyna karpacka. Na niedostępnym skalnym urwisku jest też niewielki płat jaworzyny górskiej z miesięcznicą trwałą. Drzewostan tworzą głównie buki, jodły i jawory i wiązy. Sporadycznie tylko występuje świerk pospolity, tak powszechny w Beskidach. Wysokość niektórych jodeł sięga 30 m, a średnica ich pnia 50 cm. W runie leśnym występują dość licznie paprocie: wietlica samicza, nerecznica samcza, paprotka zwyczajna, rzadziej paprotnik Brauna i paprotnik kolczysty. Z roślin kwiatowych występują gatunki cienioznośne: miesięcznica trwała (tworzy tu całe łany), marzanka wonna, niecierpek pospolity i kopytnik pospolity, rzadziej żywiec gruczołowaty i bulwkowaty, żywokost sercowaty, bodziszek cuchnący, kozłek trójlistkowy. Na bardziej naświetlonych miejscach występuje modrzyk górski. Z krzewów warto wymienić porzeczkę alpejską i wiciokrzewa czarnego. Ogółem stwierdzono tu występowanie około 75 gatunków roślin zielnych, 8 gatunków krzewów i 6 gatunków drzew.
Liczne rozpadliny skalne, bogaty starodrzew, powalone pnie drzew i bogate runo leśne nadają temu miejscu wygląd pierwotnej puszczy.
Adam Stadnicki
Hrabia Adam Stadnicki (10.04.1882–10.03.1982) był wybitnym leśnikiem, i wielkim patriotą. Przed II wojną światową był właścicielem wielkiego majątku ziemskiego, obejmującego lasy Beskidu Sądeckiego od Krynicy i Łabowej po Szczawnicę, oraz Frainie na terenie Słowacji. Po ukończeniu studiów leśnych w Monachium, odbyciu praktyki w lasach hrabiego zamoyskiego w Zakopanym, zajął się m.in. gospodarką leśną w odziedziczonych lasach Nawojowa – Szlachtowa. Był leśnikiem z wykształcenia i zamiłowania, jednym z pierwszych twórców leśnych rezerwatów przyrody Dążąc do zachowania pierwotnej Puszczy Karpackiej utworzył cztery rezerwaty przyrody; Łabowiec, Barnowiec, Uhryń i Baniska. Dbał o szkolenie i godziwe wynagrodzenia zatrudnionego personelu, zaopatrywał go w podręczniki, czasopisma leśne i inne pomoce. Był członkiem Polskiego Towarzystwa Leśnego, brał udział w licznych naradach terenowych z udziałem naukowców, interesował się przemianami zachodzącymi w leśnictwie i drzewnictwie. Biednych, ale zdolnych uczniów szkolił na własny koszt. Dbał o pracowników odchodzący na emeryturę, potrzebujących lub dotkniętych biedą robotników. W okresie okupacji A. Stadnicki organizował pomoc żywnościową żołnierzom polskim przebywającym w niemieckich obozach dla jeńców wojennych i wielokrotnie interweniował u władz policyjnych w sprawie aresztowanych pracowników, uzyskując pozytywne wyniki. Zatrudniał też wiele osób ukrywających się i poszukiwanych przez okupanta. Prowadząc racjonalną gospodarkę leśną, pozostawił po sobie pamięć nie tylko byłych pracowników, ale i miejscowej ludności. która licznie wzięła udział w jego pogrzebie w Nawojowej.

Miesto sa nachádza na chodníkoch

Stiahnuť aplikáciu

msg_site_uses_cookies
Więcej na ten temat...